در زمانی سخت زندگی می کنیم که نام آن عصر غیبت است. امام زمان ما از چشمانمان پنهان شده و در پرده غیبت رفته اند.
اما حال که نمیتوانیم آن حضرت را ببینیم وظیفه ما چیست؟ آیا در این زمان به حال خود رها شده ایم؟
نه!! اعتقاد ما این است که امامان ما ، از مادر به شیعیان خود مهربان تر هستند. می دانسته اند که زمانی خواهد آمد که شیعه از ارتباط با امام خود محروم است. پس قطعا راه چاره ای برای ادامه مسیر هدایت باقی گذاشته اند.
در این مطلب قصد داریم که وظایف زمان غیبت را بازگو کنیم تا به مدد الهی از مسیر هدایت خارج نشویم.
"باورها و اعتقادات" شخصیت انسان را شکل میدهند و همچنین اعمال و رفتار معمولا مطابق آن انجام میشود بنابر این از اهمیت ویژه ای برخورداراند.
به همین خاطر ممکن است گفته شود «مهم ترین وظیفه ما در دوران غیبت ایمان به باورهای صحیح است.»
امام صادق به مردم زمان غیبت اینگونه امر می کنند: بر اعتقادات خود پایبند باشید تا ستاره شما طلوع کند. (کمال الدین ج2 ص348)
برای مطالعه بیشتر در مورد اعتقادات زمان غیبت پست های زیر را مطالعه فرمایید:
انتظار فرج عملی مخصوص به زمان غیبت نیست! بلکه اهل بیت (سلام الله علیهم) آن را یکی از ارکان دین برای تمام زمان ها معرفی می کنند. (کافی ج2 ص22)
انتظار به چه معناست که تا این حد در روایات زیاد به آن پرداخته شده؟
برای مطالعه بیشتر پست های زیر را مطالعه فرمایید:
آری! پیامبر فرموده اند اگر از مردم فرار کنی بهتر از این است که در بین آنها باشی! (جامع الاخبار 130)
برای مطالعه بیشتر مقاله زیر را بخوانید
طبق فرموده امام صادق نگه داشتن دین در زمان غیبت مانند مانند جدا کردن خار های سوزنی درخت قتاده است (کافی ج1 ص335)
برای مطالعه بیشتر پست زیر مطالعه کنید:
وظایف زیاد دیگری نیز هستند که در زیر می توانید مطالعه نمایید:
نه تفکر می کنید و نه از اولیاء قبول می کنید!! این جملاتی است که در مقدمه زیارت آل یاسین توسط امام زمان به ما گفته شده.
برای ایجاد ارتباط با حضرت ولی عصر از جانب حضرات معصومین دعاها و زیاراتی برای ما به ارمغان رسیده است
برای مطالعه بیشتر مطالب زیر را ملاحظه نمایید:
زمانی که علائم قطعی قیام درحال رخ دادن هستند؛ ما موظف به وظایفی می باشیم که باید با آنها آشنا باشیم به امید اینکه آن زمان را درک کرده و سربلند در پیش امام خویش حاظر شویم.
برای مطالعه این وظایف به مطالب زیر مراجعه کنید:

در این مطلب در ابتدا روایاتی از منابع معتبر شیعه و سنی نقل می شود که ثابت می کند، منجی موعود از نسل پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله است) است.
سپس با روایات دیگر ثابت می شود که امام زمان از نسل امیرالمومنین و حضرت زهرا (علیهما السلام) می باشد.
تعداد این روایات در شیعه و اهل سنت به قدری زیاد است که کسی نمی تواند در آنها خدشه ای وارد کند.

از بررسی روایات نقل شده در خصوص مهدی موعود (عج) و نسبت او به خاندان پیامبر (ص)، روشن میشود که هیچگونه سند معتبر دال بر این نیست که مهدی موعود از نسل عباس، عموی پیامبر (ص) باشد.
روایتهای جعلی و نادرست بنی عباس که به نفع خودشان روایت کردهاند، نشان از تلاشی برای بهرهبرداری سیاسی از موضوع مهدویت دارند.
بررسی دقیق و معتبر احادیث نشان میدهد که مهدی موعود از نسل علی (ع) و فاطمه (س) است و ادعاهای بنی عباس در این خصوص رد میشود.

اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:
ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.
نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.

در این مقاله با استناد به منابع شیعه و اهل سنت، به وضوح مشخص شد که امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) از نسل امام حسین (علیهالسلام) و فرزند امام حسن عسکری (علیهالسلام) است. اگرچه در برخی از روایات اهل سنت ادعا شده است که نام پدر امام زمان با نام پدر پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) یکی است، این روایت به طور گسترده به عنوان جعلی شناخته شده و اهدافی مانند معرفی مدعیان دروغین مهدویت در آن دخیل بوده است.

در جمعبندی این متن، میتوان گفت با توجه به روایات معتبر و نقلهایی از بزرگان مانند شیخ صدوق، شیخ طوسی و طبری، حضرت نرجس (سلاماللهعلیها) بهعنوان شاهزادهای از روم معرفی شدهاند.

این مقاله تنها به روایاتی می پردازد که اثبات می کنند؛ منجی موعود از نسل امام حسین تا امام حسن عسکری (علیهم السلام) می باشد.

شبهه: امام زمان از نسل امام حسن (علیه السلام) است. 3 روایت در این زمینه نقل و بررسی شد.

عثمان بن سعید عَمری از برجستهترین شخصیتهای شیعه و نخستین نایب خاص امام مهدی (علیهالسلام) است که پیش از آغاز غیبت صغری، سالها در دوران امام هادی و امام حسن عسکری (علیهماالسلام) بهعنوان وکیل و مورد اعتماد کامل آنان فعالیت میکرد. لقبهایی مانند «السمّان» و «الزیّات» نشان میدهد که برای حفظ ارتباط پنهانی با امامان، شغل پوششی روغنفروشی را برگزیده بود. روایات متعدد از سه امام معصوم، وثاقت، امانتداری و جایگاه ویژه او را تأیید میکند؛ تا جایی که امامان تصریح کردهاند هرچه او بگوید و برساند، همان سخن و فرمان ایشان است.
نیابت خاص عثمان بن سعید با چهار دلیل مهم اثبات میشود: اجماع شیعه بر عدالت و نیابت او، تصریحات روشن امام حسن عسکری درباره جانشینی و وکالت وی، تأکید امامان بر وثاقت او و فرزندش، و استمرار توقیعات امام زمان (علیهالسلام) از طریق او با همان خط و نشانههای دوره امام عسکری (علیهالسلام). عثمان بن سعید چند سال پس از شهادت امام عسکری از دنیا رفت و در غرب بغداد، در مسجدی منسوب به خود، به خاک سپرده شد؛ آرامگاهی که تا امروز پابرجاست و محل زیارت شیعیان است.