
یکی از یاران امام باقر علیه السلام به نام محمد بن مسلم نقل می کند روزی به شوق دیدن امام باقر(ع) از کوفه به سمت مدینه حرکت کردم. مسیر طولانی و راه سخت بود. وقتی به مدینه رسیدم از پا افتادم. این همه راه را برای دیدن امامم آمده بودم، اما بدن درد و مریضی مانع شد خدمت امام برسم. خیلی غصه خوردم. خدایا این همه سختی کشیدم که جمال امام زمانم را ببینم. اما حالا اینطور ناتوان شدم... ناگهان دیدم خادم امام باقر علیه السلام از راه رسید. به سمت من آمد در حالی که ظرفی در دست داشت. سلام و علیک کردیم. گفت: حضرت این دارو را برای تو فرستاده است. دارو را که خوردم، همه دردها از بدنم رفت و خوب شدم. انگار نه انگار که مریض بودم. خادم آقا گفت: حضرت فرموده با هم نزد ایشان برویم. با هم راه افتادیم تا به منزل امام رسیدیم. در زدیم و اجازه خواستیم. آقا با صدای بلند فرمود: محمد بن مسلم، الهی که همیشه سلامت باشی، وارد شو! وارد شدیم. همین که امام باقر علیه السلام را دیدم دیگر نتوانستم خودم را نگه دارم و گریه ام گرفت. دست آقا را می بوسیدم و اشک می ریختم. آقا فرمود: چرا گریه می کنی ؟ گفتم: آقا راهم دور است، دلم برای شما تنگ می شود. با هزار زحمت به دیدن شما می آیم، اما نمی توانم خیلی محضر شما بمانم و باید زود برگردم. حضرت فرمود: غصه نخور! دنیا همین است. دوستان ما در دنیا غریب و گرفتارند. اما همین که دوست داری ما را ببینی و نمی توانی، همین که دوست داری پیش ما بمانی و نمی توانی، خداوند از دل تو خبر دارد. اجر این حسرتی که می خوری با خود خداست. یکی از سخت ترین لحظات هر زائری، لحظه وداع است. لحظه ای که باید با حرم اهل بیت وداع کند و برایش معلوم نیست کی خداوند دوباره توفیق زیارت به او بدهد. در حالی که انسان دوست دارد بماند اما نمی تواند. حسرت می خورد و مجبور است به شهر خود بازگردد. حضرت فرمود: این حسرت آنقدر زیباست که خداوند برایش پاداش قرار داده است. در برخی زیارت های وداع معصومین این جمله هست که عرض می کنیم: َ كَيْفَ لَا يَتَأَسَّفُ عَلَى فِرَاقِ مَشَاهِدِكُمُ آقا جان، چگونه به خاطر جدایی از حرم شما غصه نخورم وَ فِيهَا يُسْتَجَابُ الدُّعَاءُ در حالی که حرم های شما محل استجابت دعاست. حرم شما جایی بود که امید داشتم دعایم برای فرج امام زمان علیه السلام مستجاب شود و وَ يُصْرَفُ السُّوْءُ وَ الْبَلَاءُ زیارت حرم شما بلا را دور کند وَ يُمْحَى الشَّقَاء و زیارت شما انسان را عاقبت به خیر می کند. چقدر کسانی بوده اند که با زیارت کربلا عوض شدند؛ چقدر حکایت داریم از کسانی که در سفر اربعین سر به راه شدند... بعد یک جمله هست که خیلی زیباست. می گوید: آقاجان، حالا که دارم می روم، می خواهم با شما تجدید عهد می کنم. وَ أُشْهِدُكُمْ أَنِّي عَلَى مَا عَاهَدْتُهُ عَلَيْه آقا من پای عهد با شما می مانم. ْ وَ الْقِيَامِ بِنَصْرِكُم قول می دهم شما را یاری کنم. قول می دهم در یاری امام زمان علیه السلام کوتاهی نکنم. لذا زائر وقتی از زیارت باز می گردد باید در زندگی معنوی خود قوی تر از قبل باشد. چرا؟ چون با امام خود تجدید عهد کرده است. اثر معنوی زیارت باید در روزهای بعد از زیارت جریان پیدا کند. نباید در همان جا تمام شود. چقدر حال خوشی در حرم ها داشتیم... چقدر توجه داشتیم... سعی کنیم آن حال و توجه را حفظ کنیم... تمرین کنیم بعد از اینکه از زیارت هم برگشتیم هر روز به یاد امام زمان(ع) باشیم. هر روز به آقا جان سلام دهیم. هر روز تعدادی ذکر صلوات با نیت تعجیل در فرج آقا بفرستیم. ذکر صلوات ذکری است که به ما کمک میکند حس و حال زیارت را در خودمان حفظ کنیم. منبع: کامل الزیارات ص۲۷۵

در این مطلب در ابتدا روایاتی از منابع معتبر شیعه و سنی نقل می شود که ثابت می کند، منجی موعود از نسل پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله است) است.
سپس با روایات دیگر ثابت می شود که امام زمان از نسل امیرالمومنین و حضرت زهرا (علیهما السلام) می باشد.
تعداد این روایات در شیعه و اهل سنت به قدری زیاد است که کسی نمی تواند در آنها خدشه ای وارد کند.

از بررسی روایات نقل شده در خصوص مهدی موعود (عج) و نسبت او به خاندان پیامبر (ص)، روشن میشود که هیچگونه سند معتبر دال بر این نیست که مهدی موعود از نسل عباس، عموی پیامبر (ص) باشد.
روایتهای جعلی و نادرست بنی عباس که به نفع خودشان روایت کردهاند، نشان از تلاشی برای بهرهبرداری سیاسی از موضوع مهدویت دارند.
بررسی دقیق و معتبر احادیث نشان میدهد که مهدی موعود از نسل علی (ع) و فاطمه (س) است و ادعاهای بنی عباس در این خصوص رد میشود.

اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:
ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.
نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.

در این مقاله با استناد به منابع شیعه و اهل سنت، به وضوح مشخص شد که امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) از نسل امام حسین (علیهالسلام) و فرزند امام حسن عسکری (علیهالسلام) است. اگرچه در برخی از روایات اهل سنت ادعا شده است که نام پدر امام زمان با نام پدر پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) یکی است، این روایت به طور گسترده به عنوان جعلی شناخته شده و اهدافی مانند معرفی مدعیان دروغین مهدویت در آن دخیل بوده است.

در جمعبندی این متن، میتوان گفت با توجه به روایات معتبر و نقلهایی از بزرگان مانند شیخ صدوق، شیخ طوسی و طبری، حضرت نرجس (سلاماللهعلیها) بهعنوان شاهزادهای از روم معرفی شدهاند.

این مقاله تنها به روایاتی می پردازد که اثبات می کنند؛ منجی موعود از نسل امام حسین تا امام حسن عسکری (علیهم السلام) می باشد.

شبهه: امام زمان از نسل امام حسن (علیه السلام) است. 3 روایت در این زمینه نقل و بررسی شد.

عثمان بن سعید عَمری از برجستهترین شخصیتهای شیعه و نخستین نایب خاص امام مهدی (علیهالسلام) است که پیش از آغاز غیبت صغری، سالها در دوران امام هادی و امام حسن عسکری (علیهماالسلام) بهعنوان وکیل و مورد اعتماد کامل آنان فعالیت میکرد. لقبهایی مانند «السمّان» و «الزیّات» نشان میدهد که برای حفظ ارتباط پنهانی با امامان، شغل پوششی روغنفروشی را برگزیده بود. روایات متعدد از سه امام معصوم، وثاقت، امانتداری و جایگاه ویژه او را تأیید میکند؛ تا جایی که امامان تصریح کردهاند هرچه او بگوید و برساند، همان سخن و فرمان ایشان است.
نیابت خاص عثمان بن سعید با چهار دلیل مهم اثبات میشود: اجماع شیعه بر عدالت و نیابت او، تصریحات روشن امام حسن عسکری درباره جانشینی و وکالت وی، تأکید امامان بر وثاقت او و فرزندش، و استمرار توقیعات امام زمان (علیهالسلام) از طریق او با همان خط و نشانههای دوره امام عسکری (علیهالسلام). عثمان بن سعید چند سال پس از شهادت امام عسکری از دنیا رفت و در غرب بغداد، در مسجدی منسوب به خود، به خاک سپرده شد؛ آرامگاهی که تا امروز پابرجاست و محل زیارت شیعیان است.
كن أول من يكتب رسالة.