در این مطلب در ابتدا روایاتی از منابع معتبر شیعه و سنی نقل می شود که ثابت می کند، منجی موعود از نسل پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله است) است. 

سپس با روایات دیگر ثابت می شود که امام زمان از نسل امیرالمومنین و حضرت زهرا (علیهما السلام) می باشد. 

تعداد این روایات در شیعه و اهل سنت به قدری زیاد است که کسی نمی تواند در آنها خدشه ای وارد کند.

از بررسی روایات نقل شده در خصوص مهدی موعود (عج) و نسبت او به خاندان پیامبر (ص)، روشن می‌شود که هیچ‌گونه سند معتبر دال بر این نیست که مهدی موعود از نسل عباس، عموی پیامبر (ص) باشد.

روایت‌های جعلی و نادرست بنی عباس که به نفع خودشان روایت کرده‌اند، نشان از تلاشی برای بهره‌برداری سیاسی از موضوع مهدویت دارند. 

بررسی دقیق و معتبر احادیث نشان می‌دهد که مهدی موعود از نسل علی (ع) و فاطمه (س) است و ادعاهای بنی عباس در این خصوص رد می‌شود.

اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:

• ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.

• نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.

در این مقاله با استناد به منابع شیعه و اهل سنت، به وضوح مشخص شد که امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) از نسل امام حسین (علیه‌السلام) و فرزند امام حسن عسکری (علیه‌السلام) است. اگرچه در برخی از روایات اهل سنت ادعا شده است که نام پدر امام زمان با نام پدر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) یکی است، این روایت به طور گسترده به عنوان جعلی شناخته شده و اهدافی مانند معرفی مدعیان دروغین مهدویت در آن دخیل بوده است.

در جمع‌بندی این متن، می‌توان گفت با توجه به روایات معتبر و نقل‌هایی از بزرگان مانند شیخ صدوق، شیخ طوسی و طبری، حضرت نرجس (سلام‌الله‌علیها) به‌عنوان شاهزاده‌ای از روم معرفی شده‌اند. 

این مقاله تنها به روایاتی می پردازد که اثبات می کنند؛ منجی موعود از نسل امام حسین تا امام حسن عسکری (علیهم السلام) می باشد.

شبهه: امام زمان از نسل امام حسن (علیه السلام) است. 3 روایت در این زمینه نقل و بررسی شد.

عثمان بن سعید عَمری از برجسته‌ترین شخصیت‌های شیعه و نخستین نایب خاص امام مهدی‌ (علیه‌السلام) است که پیش از آغاز غیبت صغری، سال‌ها در دوران امام هادی‌ و امام حسن عسکری‌ (علیهماالسلام) به‌عنوان وکیل و مورد اعتماد کامل آنان فعالیت می‌کرد. لقب‌هایی مانند «السمّان» و «الزیّات» نشان می‌دهد که برای حفظ ارتباط پنهانی با امامان، شغل پوششی روغن‌فروشی را برگزیده بود. روایات متعدد از سه امام معصوم، وثاقت، امانت‌داری و جایگاه ویژه او را تأیید می‌کند؛ تا جایی که امامان تصریح کرده‌اند هرچه او بگوید و برساند، همان سخن و فرمان ایشان است.

نیابت خاص عثمان بن سعید با چهار دلیل مهم اثبات می‌شود: اجماع شیعه بر عدالت و نیابت او، تصریحات روشن امام حسن عسکری‌ درباره جانشینی و وکالت وی، تأکید امامان بر وثاقت او و فرزندش، و استمرار توقیعات امام زمان‌ (علیه‌السلام) از طریق او با همان خط و نشانه‌های دوره امام عسکری‌ (علیه‌السلام). عثمان بن سعید چند سال پس از شهادت امام عسکری‌ از دنیا رفت و در غرب بغداد، در مسجدی منسوب به خود، به خاک سپرده شد؛ آرامگاهی که تا امروز پابرجاست و محل زیارت شیعیان است.