نقل شده شخصی خدمت امام صادق علیه السلام پرسید: آقا، معنی سلام بر پیامبر(ص) چیست؟ اینکه ما آخر هر نماز می گوییم «السلام علیک ایها النبی و رحمه الله و برکاته» یا اینکه به زیارت مدینه می رویم و به پیامبر(ص) سلام می دهیم. یا نه، از راه دور سلام می دهیم و صلوات می فرستیم. معنی این سلام چیست که اینقدر سفارش شده است؟ امام صادق علیه السلام در پاسخ مطلب فوق العاده ای بیان کردند. ایشان فرمودند: وقتی خداوند روح شیعیان را خلق کرد، از آنها چهار تعهد گرفت. یک، در انجام وظایف تون صبور باشید و سختیش را تحمل کنید. دو، صبور باشید و آزارها و اذیت ها را تحمل کنید. سه با امام تون ارتباط داشته باشید، پیوند داشته باشید، از امام زمان تون غافل نباشید. و چهار، تقوا داشته باشید. این چهار تعهد را بدهید، در ازایش خداوند دورانی را می رساند که زمین را از وجود دشمنان شما کامل پاک می کند. دنیایی پر از برکت، خالی از هر گونه آفت، خالی از هر گونه دشمنی و کینه، پر از امنیت، پر از آرامش. یعنی دوران حکومت حضرت مهدی علیه السلام. بعد آقا امام صادق علیه السلام فرمودند: کسی که به رسول خدا(ص) سلام می دهد، کسی که بر پیامبر(ص) صلوات می فرستد، معنایش این است که خدایا من پای این عهد هستم. تو هم تعجیل کن در آن وعده ای که به ما شیعیان دادی. یعنی کسی که صلوات می فرستد، کسی که از راه دور و نزدیک به رسول خدا سلام می دهد، این سلام ها، این صلوات ها، این زیارت از راه دور و نزدیک، همه تجدید عهد هستند. یعنی به خدا اعلام می کنیم، خدایا ما سر آن عهد که بستیم، هستیم. همچنین این صلوات ها طلب ظهور است. درونش دعا برای فرج است. یعنی به درگاه خداوند اعلام می کنیم که خدایا چشم به راه وعده تو هستیم. چقدر خوب است هنگامی که به زیارت معصومین علیهم السلام مشرف می شویم، با این نگاه به زیارت برویم. با این نگاه که ما با خداوند عهدی داریم و حالا برای تجدید عهد به زیارت آمده ایم و در انتظار تحقق وعده خداوند با ظهور امام زمان علیه السلام هستیم. بنابراین یکی از بهترین ذکرها در مسیر زیارت و در طول سفر زیارتی، ذکر شریف صلوات است. انسان با ذکر صلوات، مدام عهدش را نو بکند و مدام به خودش این عهد را یادآوری کند. چه بهتر که این صلوات ها را به امام زمان علیه السلام هدیه کنیم و به حضرت عرضه بداریم: آقا من برای تجدید عهد با شما و با پدران بزرگوار شما به زیارت آمدم. من آمده ام که ظهور شما را از خداوند متعال بخواهم. منبع: الكافي (ط - الإسلامية)، ج1، ص: 451
در این مطلب در ابتدا روایاتی از منابع معتبر شیعه و سنی نقل می شود که ثابت می کند، منجی موعود از نسل پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله است) است.
سپس با روایات دیگر ثابت می شود که امام زمان از نسل امیرالمومنین و حضرت زهرا (علیهما السلام) می باشد.
تعداد این روایات در شیعه و اهل سنت به قدری زیاد است که کسی نمی تواند در آنها خدشه ای وارد کند.
از بررسی روایات نقل شده در خصوص مهدی موعود (عج) و نسبت او به خاندان پیامبر (ص)، روشن میشود که هیچگونه سند معتبر دال بر این نیست که مهدی موعود از نسل عباس، عموی پیامبر (ص) باشد.
روایتهای جعلی و نادرست بنی عباس که به نفع خودشان روایت کردهاند، نشان از تلاشی برای بهرهبرداری سیاسی از موضوع مهدویت دارند.
بررسی دقیق و معتبر احادیث نشان میدهد که مهدی موعود از نسل علی (ع) و فاطمه (س) است و ادعاهای بنی عباس در این خصوص رد میشود.
اسامی اصلی که برای مادر امام زمان (عج) ذکر شده است عبارتند از:
ملیکا: این نام به احتمال زیاد ترجمه عربی نام اصلی رومی ایشان بوده است.
نرجس: این نام به عنوان نام اصلی ایشان در بسیاری از روایات ذکر شده است.
در این مقاله با استناد به منابع شیعه و اهل سنت، به وضوح مشخص شد که امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) از نسل امام حسین (علیهالسلام) و فرزند امام حسن عسکری (علیهالسلام) است. اگرچه در برخی از روایات اهل سنت ادعا شده است که نام پدر امام زمان با نام پدر پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) یکی است، این روایت به طور گسترده به عنوان جعلی شناخته شده و اهدافی مانند معرفی مدعیان دروغین مهدویت در آن دخیل بوده است.
در جمعبندی این متن، میتوان گفت با توجه به روایات معتبر و نقلهایی از بزرگان مانند شیخ صدوق، شیخ طوسی و طبری، حضرت نرجس (سلاماللهعلیها) بهعنوان شاهزادهای از روم معرفی شدهاند.
این مقاله تنها به روایاتی می پردازد که اثبات می کنند؛ منجی موعود از نسل امام حسین تا امام حسن عسکری (علیهم السلام) می باشد.
شبهه: امام زمان از نسل امام حسن (علیه السلام) است. 3 روایت در این زمینه نقل و بررسی شد.
عثمان بن سعید عَمری از برجستهترین شخصیتهای شیعه و نخستین نایب خاص امام مهدی (علیهالسلام) است که پیش از آغاز غیبت صغری، سالها در دوران امام هادی و امام حسن عسکری (علیهماالسلام) بهعنوان وکیل و مورد اعتماد کامل آنان فعالیت میکرد. لقبهایی مانند «السمّان» و «الزیّات» نشان میدهد که برای حفظ ارتباط پنهانی با امامان، شغل پوششی روغنفروشی را برگزیده بود. روایات متعدد از سه امام معصوم، وثاقت، امانتداری و جایگاه ویژه او را تأیید میکند؛ تا جایی که امامان تصریح کردهاند هرچه او بگوید و برساند، همان سخن و فرمان ایشان است.
نیابت خاص عثمان بن سعید با چهار دلیل مهم اثبات میشود: اجماع شیعه بر عدالت و نیابت او، تصریحات روشن امام حسن عسکری درباره جانشینی و وکالت وی، تأکید امامان بر وثاقت او و فرزندش، و استمرار توقیعات امام زمان (علیهالسلام) از طریق او با همان خط و نشانههای دوره امام عسکری (علیهالسلام). عثمان بن سعید چند سال پس از شهادت امام عسکری از دنیا رفت و در غرب بغداد، در مسجدی منسوب به خود، به خاک سپرده شد؛ آرامگاهی که تا امروز پابرجاست و محل زیارت شیعیان است.
كن أول من يكتب رسالة.
مشاركة عبر تلغرام
مشاركة عبر واتساب